KAPI / 2016

      Efgan, otuzlu yaşlarında, bekar, yalnız yaşayan, sağlıkçı (hemşire) bir yetişkindir. Kız kardeşi Hâle evlidir ve işleri gereği  Muğla’da, İzmir’den uzakta yaşar. Efgan’ın babasıyla iletişimi yüzeyseldir. Bir gün annesi  telefonda, hafta sonu için kardeşi Hâle’ye  ziyarete gideceklerini ve onun da gelmesini  söyler. Efgan istemeyerek de olsa onlarla gider. Kardeşinin iş arkadaşları da o gece için yemeğe davetlidir. Yer sıkıntısı, kadın kadına erkek erkeğe muhabbet gibi açıklamalarla kadınlar salonda, erkeklerse mutfakta rakı sofrasında yemek yerler. Efgan’ın babası Nâfiz, gençlere fazlaca söz hakkı bırakmadan kendi âlem hayatından kesitler aktarır. Efgan hiçbir konuya müdahil olmaz; başı önünde yemeğini yer. Misafirlerden biri  dayanamayıp bu kadar çok şey anlatmasına  istinaden bir çıkarımla o can alıcı soruyu sorar.